Son Dakika Kâbusu; 90+4
Bazen sahada kaybedersiniz ama tribünde kazanırsınız.
Amedspor deplasmanı tam olarak böyle bir karşılaşmaydı.
Bu yazıya öncelikle büyük Vanspor taraftarından başlamak istiyorum; Çünkü bu maçın gerçek kazananı, kilometrelerce yolu göze alıp takımını yalnız bırakmayan Vanspor taraftarıydı.
Mağlubiyet tabelaya yazıldı ama tribünlerde bambaşka bir hikâye vardı. Gölkentli ve Karakobra grupları sabahın erken saatlerinde Van’dan yola çıktı ve 90 dakika boyunca susmadan takımlarını destekledi. Sahada eksik kalan ne varsa tribünler tamamladı.
Takım sustu, onlar konuştu.
Helal olsun size…
Bu şehir sizinle büyük.
Vanspor sizinle güçlü.
Play-off hattındaki rakiplerin kazandığı bir haftada Diyarbakır deplasmanı daha da kritik bir anlam kazanmıştı. Hedef en azından yenilmeden dönmekti. Ancak 90+4’te gelen gol sadece bir mağlubiyet değil, play-off yolunda önemli bir kan kaybı oldu.
Bu karşılaşma play-off yolunda Vanspor adına tam olarak böyle bir kırılma noktası oldu.
Maçın zor geçeceği belliydi.
Ligin güçlü ve şampiyonluk mücadelesi veren ekiplerinden biriyle deplasmanda oynuyorduk.
Amedspor saha ve tribün avantajıyla sahaya çıkarken, Vanspor play-off hattındaki yerini koruma mücadelesi veriyordu.
Maalesef Vanaspor maçı kazanma adına iyi bir futbol ortaya koyduğunu söyleyemeyiz. Belki maçın belli bölümlerinde dengeli ama temkinli bir oyun izledik ama yetmiyor. Teknik direktör Osman Zeki Korkmaz, savunma güvenliğini önceleyen bir planla sahaya çıktığı açıktı. İlk yarıda denge korunmaya çalışıldı ancak zaman zaman verilen açıklar savunmanın ne kadar kırılgan olabileceğini gösterdi. Top bizdeyken üretkenlikten uzak kaldık.
Hücumda çoğalamadık, geçişleri doğru oynayamadık.
Mücadele vardı ancak oyun planı yeterince işlemedi.
Son oynanan Bodrum maçındaki o cesur ve üretken Vanspor ile Diyarbakır’daki görüntü arasında belirgin bir fark vardı. Bu zorlu deplasmanda maalesef o kimliği sahaya yansıtamadık.
Skordan bağımsız bakıldığında galibiyeti zorlayan bir Vanspor görüntüsü sahada yoktu.
Maç sonunda akıllarda kalan en önemli soru da buydu:
Galibiyet için sahada ne kadar risk aldık?
Bir Puan Cepteyken…
Karşılaşma aslında “en azından bir puan” diyebileceğimiz noktaya gelmişti. Savunma disiplini büyük ölçüde korunmuş, rakip uzun süre durdurulmuştu.
Ancak futbol bazen tam bitti dediğiniz anda başlar.
Dakikalar 90+4’ü gösterdiğinde yaşanan kısa süreli konsantrasyon kaybı bireysel hata ve uzaklaştırılamayan bir top, 90 dakikalık emeği bir anda sile biliyor.
Tıpkı 90+4’te kalemizde gördüğümüz gol gibi…
Deplasmanda savunma yapmak elbette önemli. Ancak sadece gol yememeyi düşünerek sonuç almak her zaman mümkün olmuyor. Özellikle Amedspor gibi güçlü rakiplere karşı hücumda daha cesur ve daha üretken olmak gerekiyor.
Evet, taraftarımızın büyük desteğini altında puan veya puanlar için çıktığımız bir deplasmanı puansız kapattık.
Artık bu maçı konuşmanın bir anlamı yok..
Bu maç artık geride kaldı. Önümüzde yine kritik bir Erzurumspor karşılaşması var. Diyarbakır deplasmanından gerekli dersler çıkarılırsa Vanspor’un Erzurum maçı başta olmak üzere kalan haftalarda daha güçlü bir görüntü ortaya koyacağına inanıyorum.
Bir kez daha hatırlatalım:
Futbol 90 dakika değildir…
Bazen 90+4’tür.
Öte yandan
Vanlı taraftarların Diyarbakır’da maç öncesinde sıcak bir şekilde karşılanması ve iftar sofrasında ağırlanması, futbolun yalnızca rekabetten ibaret olmadığını bir kez daha gösterdi. Bu anlamlı buluşma, sahadaki mücadelenin ötesinde dostluğun, kardeşliğin ve ortak değerlerin en güzel yansıması oldu.
Van ile Diyarbakır arasında kurulan bu gönül köprüsü, sporun birleştirici gücünün en güzel örneklerinden biri olarak hafızalarda yer etti.
Bu duygu ve düşüncelerle temsilcimiz Vanspor’a zorlu Erzurum karşısında başarılar diliyorum..
Kalın sağlıcakla…
Rıdvan Can
Star Van Haber – Spor’un Sesi
